Osobliwości świdnickiego Rynku [foto]

Spróbujemy to zrobić… A więc kupić można było:

• meble sprzed lat,
• dywany nie pierwszej młodości,
• żyrandole,
• filiżanki,
• widelczyki, łyżeczki, chochle, noże i inne sztućce, niektóre niezwykle fikuśne,
• kieliszki,
• buty,
• monety sprzed lat,
• widokówki,
• stare fotografie,
• nadgryzione zębem czasu zabawki,
• biżuterię – i to zarówno wiekową, jak i współczesną,
• noże, szable, szpady i tym podobne przedmioty,
• medale,
• proporczyki,
• stare mapy,
• książki – od niemieckich przedwojennych po zupełnie współczesne,
• szkatułki,
• zegary,
• młynki do kawy,
• obrazy,
• urządzenie do nawożenia ogródka,
• militarne stroje prosto od producenta,
• hełmy wykopane spod ziemi,
• figurki z Indonezji,
• butelki różnego przeznaczenia, różnej barwy i wielkości,
• kawałki przedziwnych przedmiotów sprzed lat,
• kamienie,
• czeskie magazyny pornograficzne,
• zabawki z jajek z niespodzianką…

To tylko niektóre z eksponatów niedzielnej giełdy. Wystawców było sporo (niektórzy przyjechali do Świdnicy zza naszej południowej granicy), kupujących również. Większość klientów negocjowała uparcie ceny. A handlarze często na to przystawali. Taki urok giełdy staroci.